A Travellerspoint blog

Van Kigoma naar Kampala

Weer drie landen verder!

overcast 27 °C

Vanaf Kigoma aan Lake Tanganyika was het plan om eerst een stuk naar het noordoosten te rijden en dan linksaf te slaan naar Ruanda. Maar we hoorden dat je ook van Kigoma naar het noorden kon, naar Burundi, waar je een transitvisum voor kon krijgen. En dat hebben we gelukkig gedaan.
Wat was het prachtig!
Vanaf de grens lekker hobbelen en bobbelen, maar na enige tijd toch ook weer gewoon asfalt. Langs het meer naar Bujumbura. Alleen de naam al. Ook slechte herinneringen natuurlijk.
En geen campings. Hadden gehoord dat je ergens bij een guesthouse kon kamperen, maar konden het niet vinden. Uiteindelijk gevraagd bij een beachbar (!) en jahoor, zet maar neer. Hardstikke leuk en ook lekker gegeten 's avonds. Vooral bezocht door well-to-do Burundi's.
Volgende dag Bujumbura onveilig gemaakt en wat spulletjes ingeslagen. Belgische invloed nog goed zichtbaar, behoorlijk wat goederen worden uit Belgie ingevoerd, en voor ons natuurlijk maf om (alweer na Zuid Afrika) Nederlandse opdruk te zien op de koekjes bijvoorbeeld.

Burundi is erg mooi bergachtig:
Zo ga je naar boven!

Zo ga je naar boven!

Burundi

Burundi


Burundi

Burundi


Burundi

Burundi


Primus, owned by Heineken

Primus, owned by Heineken


Van Bujumbura naar de grens met Rwanda. Onderweg diesel en bier getankt. Soepel en door naar Butare, de tweede stad van Rwanda.
Oh ja, in Rwanda ook bijna geen campsites. Dus wij naar een hotel en vragen of we daar kunnen verblijven in onze eigen tent, maar gebruikmakend van de toiletfaciliteiten van een kamer. Hmmm? Daar hebben we nog nooit van gehoord . Jullie hebben de tent op het dak? Nou zeg, dat is nog eens grappig! En jullie hebben verder ook alles? Dat hebben we echt nog nooit gezien. Ondertussen staat er een groep Rwandezen om ons heen: wat bijzonder allemaal… Maar nee, je moet gewoon voor een kamer betalen, voor ons is die nu bezet. Ok voor 1 nacht, maar als we langer blijven moeten jullie toch echt iets aan de prijs doen . Wat later ‘onderhandelt’ Jan met het meisje van de receptie over een goede prijs: ja de kamer is bezet, maar alleen maar als alle kamers bezet zijn kan dat het argument zijn. Zoniet, dan is alles wat je voor het gebruik van de kamer krijgt meegenomen, toch…?
Ach.. blijkt ze de volgende morgen teruggefloten te zijn door haar baas: jullie moeten toch het volle pond betalen. Ok , dan gaan we weer verder..
Geen straf: de route naar Lake Kivu is prachtig en vervolgens kronkelen we een hele poos hoog langs het meer, soms met uitzicht op het meer, dan weer met typische Rwandees uitzicht op volledig in gebruik genomen en geterrasseerde heuvels. Héél mooi!
We komen uiteindelijk uit in Kibuye, halverwege het meer, waar we op de parkeerplaats van een lodge kunnen staan en gebruik kunnen maken van de douche en WC. Prima.
Wat een prachtige plek en wat een prachtig meer . Wel het mooiste van alle midden Afrikaanse rift-meren.
Lake Kivu

Lake Kivu

Lake Kivu

Lake Kivu


Blijven daar een dagje en laten een band die langzaam leegloopt repareren . Ook grappig, want wat is het toch interessant dat die wazungu (blanke in het meervoud) een gaatje in hun band hebben!
Mensen in Rwanda sowieso heel aardig en héél nieuwsgierig. En het land is propvol: bijna net zoveel mensen per km2 als in Nederland en (bijna) allemaal moeten ze leven van het land…
Door naar Gisenyi, aan de noordkant van Lake Kivu en gelegen vlak naast Goma in Congo. Slechte weg ernaartoe, prachtig landschap : Hoge heuvels (2000 +) met grote Eucalyptus bossen, groene weiden met Friese koeien, bergbeekjes enz.
Rwanda, boven 2000m

Rwanda, boven 2000m

Thee in Rwanda

Thee in Rwanda

Men at work, Rwanda

Men at work, Rwanda

Onze lodge met zowaar 1 plek voor zotten zoals wij lag vlakbij de Bralirwa brouwerij, waar ze Primus (het (mais)bier van midden Afrika) en Heineken brouwen. Later horen we dat Heineken 70% van de belastingopbrengsten van Rwanda voor zijn rekening neemt!
In Gisenyi werd het even bijna spannend, omdat Goma (tweelingstad van Gisenyi aan de Congolese kant van de grens) beschoten was, volgens sommigen vanuit Rwanda, en er vervolgens mortieren op Gisenyi werden afgevuurd. Het stelde weinig voor ( nou ja, twee doden), maar je kon duidelijk de extra aanwezigheid van Rwandese militairen zien, afgesloten wegen ed..Uitzicht over Lake Kivu, vanaf de campsite bij Gisenyi

Uitzicht over Lake Kivu, vanaf de campsite bij Gisenyi

3-in-1 visserboot op Lake Kivu

3-in-1 visserboot op Lake Kivu

Drie visserboten aan elkaar in Lake Kivu

Drie visserboten aan elkaar in Lake Kivu

Na een paar dagen weer door, naar Kigali. En dat was heel leuk: in Lusaka hadden we de consul van de Nederlandse ambassade ontmoet, die met zijn gezin op vakantie was. Hij wist dat het lastig was een kampeerplek te vinden in of bij Kigali en hij had ons uitgenodigd bij hem op het terrein (naast de ambassade) te verblijven. Prima, want het bleek van alle gemakken voorzien: ‘eigen’ douche en toilet én een wasmachine! En verder alles wat we ons maar konden wensen: zwembad? Ga gerust je gang!
Twee keer samen met hen gegeten en Kigali bezocht, natuurlijk ook het genocide memorial. Brrr, als je het ziet en hoort dan denk je dat een land daar nooit overheen komt. Maar het lukt, voor een deel afgedwongen, toch enigszins. Fingers crossed…
Theeplantage in de ochtendmist, bij de theefabriek

Theeplantage in de ochtendmist, bij de theefabriek


Na Kigali hebben we een nachtje geslapen in het guesthouse van een theefabriek, waar we de volgende morgen een rondleiding hebben gehad. Erg leuk en interessant. En theeplantages zijn altijd prachtig om te zien, zie de foto’s.
Theeplantage in Rwanda, op weg naar Gisenyi

Theeplantage in Rwanda, op weg naar Gisenyi

Lake Bunera in het noorden van Rwanda

Lake Bunera in het noorden van Rwanda


Door, via een prachtige weg langs enkele meren naar Ruhengeri in het noorden , waar zowaar een echt kampeerterreintje was. De volgende dag langs, geweldig grote (werkende) vulkanen, de grens over naar Oeganda, Kabale.
Feestje onderweg in het noorden van Rwanda. Een vulkaan op de achtergrond

Feestje onderweg in het noorden van Rwanda. Een vulkaan op de achtergrond

Enige verhoogde militaire activiteit in het grensgebied van Congo, Rwanda en Oeganda

Enige verhoogde militaire activiteit in het grensgebied van Congo, Rwanda en Oeganda


Was weer een beetje als thuiskomen, want we waren er de eerste keer ook geweest. Toen in een hotelletje goed geslapen, dus wij daarnaar terug. Nooit doen! Vreselijk bed en geen warm water en piepende deuren. Wat een ramp. Afgesproken dat als het maar enigszins mogelijk is we in ons eigen bed slapen.
Kabale, straatbeeld, met onze lodge op de achtergrond

Kabale, straatbeeld, met onze lodge op de achtergrond

Straatbeeld Kabale

Straatbeeld Kabale


Van Kabale in één dag door naar Kampala, waar we nu zijn. Kampala is vreselijk druk, eigenlijk is het onmogelijk om er te rijden. Maar Jan vond het de vorige keer leuk om te doen. Dit keer toch wat minder: nog drukker? In ieder geval agressiever, zo lijkt het. Zelfs twee keer iemand aangeraakt en dan krijg je de hele omgeving over je heen, of ze nou iets gezien hebben of niet, dat doet er niet toe.. Oppassen dus.
Lieve mensen, jullie zijn weer enigszins op de hoogte. Met ons is alles uitstekend. Willen hier in Kampala uitzoeken of we de ferry van Port Said naar Iskenderun (Turkije) kunnen boeken. Met het opstomen van de Amerikaanse navy richting Syrie, wordt ook dat een onzekere optie. Hoorden zelfs het gerucht dat Egypte zijn grenzen heeft gesloten??? Dan zouden we echt vastzitten.
We gaan het zien.

Posted by Jan-en-Anneke 01:37 Archived in Uganda Comments (1)

Van Lusaka naar Kigoma

Op weg naar het echte Afrika.

sunny 28 °C

Vanuit de Zambiaanse hoofdstad Lusaka maken we nu een flinke reis naar het noorden.

De eerste etappe gaat soms dicht langs de grens met Mozambique naar Chipata, vlak bij de grens met Malawi. Ten noordwesten daarvan ligt het beroemde wildpark South Luanga. Daar gaan we naar toe. We kamperen vlak voor de gate en gaan de volgende dag op leeuwenjacht. Het park is prachtig. Grotendeels gelegen aan de oevers van een rivier, wat maakt dat de dieren zicht daar vaak verzamelen en het uitgesleten landschap er erg mooi is (ook vaak groen, zelfs in deze droge tijd ) De wegen er zijn een kolfje naar de hand van onze auto die zich vrolijk door de uitgesleten rivierbeddingen ploegt. En veel dieren van allerlei soort. We blijven verrukt foto’s maken(1,2,3,4,7,8). Bijvoorbeeld van de prachtige Saddle billed stork (5,6) (very uncommon!).
Alleen de leeuwen hebben zich verstopt. De stommerds. Nou, dan maar geen leeuw. We gaan wel naar het dierenpark.

’s Middags weer terug naar de tent op de camping vlak buiten het park. Moe van de vroeg begonnen en inspannende dag. En ja hoor: komen in de loop van de avond de olifanten ons op de camping bezoeken, op zoek naar iets eetbaars. De afval containers (blauwe afgesloten plastic bakken) (9) die we speciaal hadden gekregen werden vertrapt door de heren en bij de Italiaanse buren werden ook de campingtafel en wat stoelen gekraakt, nadat ze het brood van tafel hadden gepikt! Best wel spannend terwijl je rustig je boekje zit te lezen. Maar ze verdwenen weer, al dan niet omdat ze door de security jongen met zijn katapult beschoten werden. Gelukkig heeft Anneke er niets van gemerkt, ze sliep al veel te vast ervoor. Blijven alleen de apen over die onze chipszakken en koekjes dozen mee pikten en op hun gemak de inhoud ervan in de boomtoppen nuttigden.
Vooruit, weer terug en naar Malawi. Eigenlijk alleen om Auke, onze super Belg in Livingstonia (13, 14,15) weer te ontmoeten. Lukwe Lodge, beheerd hij, is aan de heuvelende noordkant (16) van Lake Malawi, en vanaf het meer zo’n drie kwartier haarspeldend over dikke keien omhoog, en te ver om in 1x naar toe te rijden. Dus eerst een nachtje aan het meer, op een camping die van een malle Nederlander bleek te zijn. Doorgereden naar een volgende plek aan het meer, waar we drie dagen gebleven zijn. Erg mooi en prettig (10,11,12).
Voor we in superlatieven over Auke’s Lodge gaan praten: hoe is het met Malawi?
Tja, dat blijft toch lastig. Tegen Jeroen zeiden we dat het land wordt doodgekuffeld. Het stikt er van de hulpverleners en wat doet dat met een land. Soms zeker wat goeds, anders zou het niet plaatsvinden. Toch? Maar de mensen zijn zo opdringerig en zo erop gebrand je wat te verkopen of soms gewoon om geld te vragen, dat je er erg moe van wordt. En de kinderen zijn helemaal vreselijk: heel uitgebreid lachen en aan je zitten en hourjoe vragen om pennen en snoepjes bedelen. Heeft natuurlijk iemand ze geleerd, dus die kinderen kan je het niet kwalijk nemen, maar toch…
Het lijkt wel iets beter te gaan met Malawi, er worden veel huisjes van steen gebouwd ipv modder, maar nog altijd erg arm, met veel teveel kinderen. Nou de hulpverleners nog het land uit en ze een eerlijke kans geven hun producten (de koffie is bijvoorbeeld prima) op de internationale markten te brengen. Veel heeft het land helaas (of gelukkig) niet in de grond zitten, maar toeristisch heeft het best potentie. Het meer is natuurlijk de hoofdzaak, maar landschappelijk is het noorden en het zuiden prachtig. En wildparken zijn er ook, dus op een klein gebied kan de toerist zich prima vermaken.
Over de lodge en de camping hebben we de vorige keer al uitgebreid bericht. Het is er nog steeds heerlijk en hij is nog steeds een prima, goed verstaanbaar Vlaams klappend figuur. Wil zijn op eco basis (12A)opgezette lodge – camping blijven runnen zoals hij dat nu doet: klein en goed. Aanbevolen.

Op naar Tanzania. Het verschil met Malawi kan na de grens nauwelijks groter zijn. De weg stijgt heuvelend door naar bijna 2000 m., alles is groen om je heen (veel theeplantages) (17)en op de weg verschijnen ineens horden brommers en lichte motoren.
En er komen heuse verkeersopstoppingen (18) rond de steden. Wij hebben op weg naar onze eerste camping er zeker anderhalf uur in de file gestaan.
Tanzania oogt actief (19) en zoals eerder gezegd: accepterend. Je bent er als witte welkom als je meedoet. Geen exotische rariteit, zoals je in sommige andere landen je wel voelt. Het lijkt er nu iets beter te gaan dan 2 jaar geleden. Je ziet nu overal stenen huisjes in aanbouw en er wordt hard aan de wegen gewerkt (niet alleen door de Chinezen, de Tanzanianen doen het ook zelf). Natuurlijk is er nog veel te doen. Dat merkten we op de weg naar het noorden. We zijn weer langs Lake Tanganjika naar Kigoma ge reden. Een erg lange weg met veel slechte stukken (21) en lange dagetappes. Er wordt gebouwd aan de weg, maar daardoor is het op de oude weg naast de stukken die in aanbouw zijn erg kapot gereden. Dit keer geen diepe plassen en modder , maar veel kuilen, sporen en wolken stof. Lake Tanganjika is prachtig. We zijn halverwege het meer er even aan wezen pauzeren (20), in een luxe lodge-camping. En natuurlijk de Hippopool Camping (22,23)onderweg (24)weer aangedaan.
Nu in Kigoma (25) zitten we paradijselijk aan het meer, ons eigen strandje en een prachtig uitzicht. Wat een camping zeg. Morgen weer verder, naar Burundi en dan snel naar Rwanda. Daar vandaan komt de volgende bijdrage. Met ons alles prima hier. Tot dan………………

_1_South_Luanga.jpg_2_South_Luanga_zebra.jpg_3_South_Luanga_-zebra.jpg_4_South_Luanga_-_Jan.jpg_5_South_L..illed_stork.jpg_6_South_L..illed_stork.jpg_7_South_Luanga_-buffels.jpg_8_South_Luanga_Giraffen.jpg_9_South_Luanga_-_Camping.jpg_10_Lake_M..-_vis_kopen.jpg_11_Lake_M..nsondergang.jpg_12_Lake_M..-zonsopgang.jpg_12A__Mala..ivingstonia.jpg_13_Livingstonia.jpg_14_Livingstonia-markt.jpg_15_Living..-investment.jpg_16_Livingstonia-omgeving.jpg_17_Tanzania-thee.jpg_18_Tanzan..ng_onderweg.jpg_19_Tanzania-straatbeeld.jpg_20_Tanzan..achtergrond.jpg_21_Tanzan..ool_camping.jpg_22_Tanzan..on_te_nemen.jpg_23_Tanzania-Hippo_gaapt.jpg_24_Tanzan..naar_Kigoma.jpg_25_Tanzan.._bij_Kigoma.jpg

Posted by Jan-en-Anneke 03:07 Archived in Tanzania Comments (1)

Lusaka

Even rust op deze ankerplaats

semi-overcast 22 °C

Het vervolg van de reis.

Bulawayo: We zijn nog een paar dagen in Bulawayo gebleven. Op de laatste dag naar het vlakbij gelegen Matopo National park gereden, een weekend uitje/picknick voor de Bulawayonezen. Mooi maar niet erg bijzonder. Bijzonder was wel het weggetje dat we er naar toe reden: Onze eerste echte 4x4 experience so far. Een weggetje smal, soms erg stijl en vol grote rotsblokken waar ons autootje overheen moest hobbelen. Dat hadden we al eens gedaan op de 4x4 cursus in Kaapstad en die ervaring kwam nu erg goed van pas. Het ging prima, maar de billen zaten soms wel wat samengeknepen.

Van Bulawayo gereden naar Hwange, een groot National Park tegen de grens van Botswana aan. Beroemd om zijn wild. Twee dagen er gekampeerd, waarvan de laatste keer alleen op een verlaten uitkijkkampsite, waar je prachtig de dieren kon observeren omdat er een uitkijkhut was neer gezet. De hut (en de tent) keek uit op een waterdrinkplaats en daar kwamen vooral tegen de avond echt honderden olifanten drinken. Een fantastisch gezicht. Nijlpaarden, krokodillen , antilopen en zebra’s waren er natuurlijk ook. Maar weer geen leeuwen, hoewel we ze ‘s nachts wel hoorden brullen (vlakbij……).
Nog een keertje naar de Victoria watervallen leek ons toen wel leuk. We waren er tenslotte vlakbij. De watervallen vanuit Zimbabwe vonden we weer zeer indrukwekkend, eigenlijk wel mooier dan vanaf de Zambia kant, waar we op de eerste reis waren.
Toen liep er even ‘iets’ mis. We wilden door het binnenland van Zimbabwe steken naar een plek aan de Zambezi waar het erg mooi zou zijn. Wel een hele reis, maar het zou wel gaan. Alleen bleek er bij de eerste stop dat er verder geen diesel meer te krijgen zou zijn. En dat we het met onze voorraad dus niet gingenhalen. Er zat niet veel anders op dan terug te gaan.

Terug naar Victoria Falls (het plaatsje heet ook zo) en van daaruit Zimbabwe verlaten. Doel was nu om vanaf de andere kant (de Zambiakant) ongeveer naar de bedoelde plek te gaan. Dat lukte! In twee dagen waren we daar en we hebben de Zambesie weer eens goed bekeken vanaf het water. Weer veel olifanten gezien. Erg mooi om vanaf het water in de ondergaande zon de dieren te observeren. Wel luxe, met een koud pilsje in je hand…
Tot slot zijn we binnendoor naar Lusaka gereden. Een mooie afsteek en geen lange rit . Dachten we.
Het weggetje stond nauwelijks op onze kaart en onze gps gaf (toen we al op weg waren) aan : “not recommended”. Dat klopte.
Smal, heel steil, bochtig (diverse haarspelden) en op de gevaarlijkste plaatsen volkomen uitgesleten door watererosie. We zijn er door gekomen, onze auto kan bijna alles, maar het was wel een klus.

Nu zitten we al weer een paar dagen op een camping in Lusaka. Die stad kennen we nog van 2 jaar geleden. We hebben hier van alles gepland, maar we zijn vooral hier omdat de auto zijn grote beurt moet hebben. Verder schoonmaken, repareren en (laten) lassen. En natuurlijk onze blog bijwerken.

DSC_0218__3_.jpgDSC_0224__3_.jpgDSC_0256__2_.jpgDSC_0271.jpgDSC_0290__3_.jpgDSC_0309__2_.jpgDSC_0322__2_.jpgDSC_0343__3_.jpgDSC_0358.jpgDSC_0359__3_.jpgDSC_0373.jpgDSC_0161.jpgDSC_0190.jpgDSC_0378__3_.jpgDSC_0380__3_.jpg

Posted by Jan-en-Anneke 05:51 Archived in Zambia Comments (1)

Botswana, Limpopo en Zimbabwe

Vervolg van onze tocht. Vervolg Botswana, daarna de loop door noordelijk Zuid Afrika gevolgd door het begin van Zimbabwe.

sunny 21 °C

19 juli Bulawayo

Hier moeten we de blog bijwerken!
Even zien.. we waren in de Baobap camping in Botswana en gingen de volgende dag naar de zoutpannen, waar je als het nat is, zomaar in kunt verdwijnen: het zoutlaagje lost op en eronder zit dunne klei, die je opslorpt! Ja, ja…
Nu was het droog en het was prachtig, echt een bijzondere belevenis. Niet zo spannend als gedacht, want het bleek dat er een duidelijk zichtbaar pad was, dus verdwalen niet mogelijk. Voor de pannen en erna was het meer zoeken, maar met GPS en enig richtinggevoel kom je er altijd uit.
Doorgereden naar Palapye, nog altijd in Botswana maar een flink stuk richting Gabarone aan de ZA grens. Volgende dag terug naar Zuid-Afrika. Naar Limpopo, het gedeelte ten noordossten van Johannesburg. Mille en Sundu waren daar de laatste Kerst geweest en hadden gezegd dat we daar echt heen moesten.

Limpopo is inderdaad een prachtige streek, heel afwisselend.
Eerst naar Marakele National Park. Heel erg mooi en we kunnen inmiddels de Cape Vulture afkruisen van het lijstje ‘nog te ziene beesten’. Leuk leuk leuk. Daar ook de witte neushoorn van heel dichtbij gezien. Moeder en kind. Ook afgekruisd.
Via Melkrivier, Polokwane ( mooie, levendige stad richting Zimbabwe) recht naar het oosten over Tzaneen ( een soort heuvelend tropische resort. Heel anders dan de droogte in de omliggende streken) naar Phalaborwa aan de grens van het Krugerpark. ’s Ochtends vroeg Kruger in, nachtje gekampeerd in het park en de volgende dag er weer uit.
Omdat we inmiddels voor de zevende keer in Zuid-Afrika zijn, vonden we dat we toch maar eens Kruger moesten doen. Maar het viel tegen: saai, saai, saai. Ook natuurlijk hele mooie stukken, zeker in het noorden, maar toch…
NOG ALTIJD GEEN LEEUW. Wel olifanten, giraffen, zebra’s en vele soorten antilopen.

En toen naar Zimbabwe! Beetje het gevoel dat de reis nu echt begint, omdat we nu in een land komen waar we niet eerder waren.
Nou, de grens was fijn, maar niet heus: aan het begin van het traject krijg je een briefje en daarop moet je de nodige stempels verzamelen: bij Immigration, bij Customs , Politie en bij Wegenbelasting. Dat snappen we allemaal wel en hoewel een paar keer van loket moeten wijzigen (weer opnieuw in de rij) ging het redelijk vlot. Wij dachten klaar te zijn, maar moesten toch nog naar ‘Police clearance’, voor de laatste stempel. Whatever. En die mevrouw zei dat we een formulier misten. Geen idee waar ze het over had, maar ja, zo konden we toch echt Zimbabwe niet in…
Nogmaals laten zien wat er allemaal al was afgehandeld, met bewijsmateriaal en toen kregen we toch zomaar(?) het laatste stempeltje. Met het verveeldste gezicht ever getrokken, werd het uitgedeeld. Maar dank u wel hoor!

Inmiddels hebben we gelukkig alleen maar prima ervaringen met Zimbabwe. Super aardige mensen en een heel mooi land. Wel heel arm (hoewel er ook rijke patser woningen zijn). Maar mensen zijn wel redelijk optimistisch en het gaat beter dan een paar jaar geleden. Niet veel blanke mensen meer te zien.
Eerst hebben we Great Zimbabwe bezocht: ruïnes van oude steden, van zo tussen 1100 en 1500, het centrum van een groot rijk. Heel mooi en indrukwekkend. Vervolgens door naar Gonaredzou, een nationaal park in het uiterste zuid-oosten van het land. Fantastisch landschap rond een rivier met de bekende waterbeesten ( Hippo en Krok) en met heel mooie rotsklifs . Vooral onder het genot van een sundowner is het een belevenis. Met olifanten voor en achter je. Twee nachten gekampeerd in de bush bush, waar de olifanten bijna de boterhammetjes van ons bord aten! Geweldig!
ALLEEN: NOG ALTIJD GEEN LEEUWEN.

Maar nu niet getreurd want het was er echt super.
Ook fijn was het dat het er een stuk lager was en het daarom ’s nachts niet zo koud werd. Want waar de vorige reis achtervolgd werden door de regen, zit nu de kou ons een beetje in de weg. Overdag is het prima weer, maar zodra de zon onder gaat (half zes!) wordt het koud. Kan ’s nachts wel afkoelen tot en graad of vijf. Brrr! Veel vuurtjes stoken dus en zorgen dat je op tijd naar bed gaat. Soms laten we ons toch wat te koud worden en dan duurt het een poos voor we warm zijn, onder ons donsje.
En nu dus in Bulawayo, de tweede plaats van het land en bolwerk van ZAPU van mr. Tswangirai. Overal veel posters ivm verkiezingen, wanneer weten wij niet precies. Leuke mooie stad is de eerste indruk. Relaxed. Engeland in de tropen lijkt het wel. Veel in het doen en laten van mensen roept herinneringen op aan Engeland. Het ziet er ook redelijk welvarend (voor Afrikaanse begrippen natuurlijk) uit. Al met al maakt Zimbabwe een prima indruk op ons. Mooi land, erg vriendelijke mensen, rustig en met een ontspannen sfeer.

Jan (ik dus) heeft net het wasje uit geflodderd. We gaan op zoek naar een internetcafé. Om de boel te posten. Met een berg foto’s erbij.
Groetjes en veel liefs van J&A.

DSC_0185.jpgDSC_0200.jpgDSC_0214.jpgDSC_0216.jpgDSC_0258.jpgDSC_0286.jpgDSC_0346.jpgDSC_0394.jpgDSC_0422.jpgDSC_0465.jpgDSC_0472.jpgDSC_0513.jpgDSC_0530.jpgDSC_0566.jpgDSC_0575.jpgAA3A01582219AC68176FA425A4FE799A.jpgDSCN1053.jpg

Posted by Jan-en-Anneke 07:57 Archived in Zimbabwe Comments (1)

Botswana

Prachtig leeg

sunny 27 °C

Op 30 juni Botswana ingereden. Wat is het hier, net als in Namibie, toch enorm leeg en uitgestrekt. En vlak en met struikjes en een enkele boom. Na tientallen kilometers hetzelfde ook wel wat saai natuurlijk.

Bij Ghanzi gekampeerd op een hele leuke plek en een dag gebleven en lekker aangetutteld.

De volgende dag zijn we Central Kalahari Game Reserve ingegaan: ongeveer zo groot als Belgie. Was nog even spannend of we erin mochten, hadden een permit moeten kopen in Ghanzi, maar ivm nationale feestdag was dat niet mogelijk. Maar OK, we mochten door. Ik had het idee nu het echte Botswana te gaan zien, met misschien zelfs wel wilde dieren. Maar het bleek toch behoorlijk organised te zijn, met specifieke plekken waar je kon kamperen en die je moest reserveren en met goed berijdbare zandpaden.
Hoewel het wat avontuurlijkheid betreft dus wel meeviel, was het wel heel mooi. Het is hier winter en al een paar maanden droog en dat betekent dat er weinig groen over is. Maar ook dat maakt het wel bijzonder.

Onze buit tot nog toe: giraffe, cheetah, hyena’s en gieren (dus bij een dood beest, maar te ver om te kunnen zien) en zebra’s. Nog altijd geen leeuwen!

Morgen gaan we iets echt spannends doen: we gaan over de zoutpan rijden. Schijnt heel surreal te zijn, want er is echt helemaal niets, dus je raakt je gevoel voor richting kwijt. Gelukkig hebben we de GPS om ons op het juiste pad te houden. Google zoutpan botswana en je vindt vast een filmpje.

En ja Co, dit is inderdaad het land van mw Ramawotze. Maar toen ik zei dat ik iemand in Gabarone aan de Zebradrive kende begreep die persoon mij niet. Toch een beetje jammer. Daar gaat je grapje...

Nog een paar foto's:

DSCN0975.jpg
DSCN0959.jpg
DSC_0139.jpg
DSC_0149.jpg
DSC_0157.jpg
DSC_0174.jpg

Posted by Jan-en-Anneke 11:57 Archived in Botswana Comments (1)

(Entries 6 - 10 of 13) « Page 1 [2] 3 »